(રચના : પ. પૂ. આ. ભ. શ્રી ઉદયરત્ન સૂરીશ્વરજી મ. સા.)

“ચાર શરણાનો સ્વીકાર"

ધમ્મં સ૨ણં પવજ્જામિ…
ધમ્મં સ૨ણં પવજ્જામિ…

છાતીમાં મૂંઝા૨ો થાય;
શ્વાસોમાં અગ્નિ લહેરાય.
અંગ અંગ જૂઠા થઈ જાય;
રૂંવાડા ૫૨સેવે ન્હાય.
ત્યારે તારી છાયા-માયા ઇચ્છામિ.
ધમ્મં સ૨ણં પવજ્જામિ…

હું કોણ છું, ક્યાં છું મારે શું કરવું?
મારી ભીતર મારે શીદને ઊતરવું?
લાગણીઓ તો ભીની થાય,
હૈયાને ગમગીની થાય;
ધીમે પગલે તારી સામે ગચ્છામિ…
ધમ્મં સ૨ણં પવજ્જામિ…

અરિહંત-સિદ્ધ જે વ૨સે મૂશળધા૨;
સકળ સાધુની કરૂણા અપરંપા૨.
ધર્મ થકી આ મન ભીંજાય,
પછી ભલે જાવાનું થાય…
‘‘ઉદય'' કહે ચારે શરણા નમંસામિ…
ધમ્મં સ૨ણં પવજ્જામિ…

ચત્તારી સરણં, પવજ્જામિ…
અરિહંતે સ૨ણં, પવજ્જામિ…
સિદ્ધે સ૨ણં, પવજ્જામિ…
સાહુ સ૨ણં, પવજ્જામિ…
કેવલિપન્નતં, ધમ્મ સરણં પવજ્જામિ…

(रचना : प. पू. आ. भ. श्री उदयरत्न सूरीश्वरजी म. सा.)

“चार शरणानो स्वीकार“

धम्मं स२णं पवज्जामि...
धम्मं स२णं पवज्जामि…

छातीमां मूंझा२ो थाय;
श्वासोमां अग्नि लहेराय.
अंग अंग जूठा थई जाय;
रूंवाडा ५२सेवे न्हाय.
त्यारे तारी छाया-माया इच्छामि.
धम्मं स२णं पवज्जामि…

हुं कोण छुं, क्यां छुं मारे शुं करवुं?
मारी भीतर मारे शीदने ऊतरवुं?
लागणीओ तो भीनी थाय,
हैयाने गमगीनी थाय;
धीमे पगले तारी सामे गच्छामि…
धम्मं स२णं पवज्जामि…

अरिहंत-सिद्ध जे व२से मूशळधा२;
सकळ साधुनी करूणा अपरंपा२.
धर्म थकी आ मन भींजाय,
पछी भले जावानुं थाय…
‘‘उदय'' कहे चारे शरणा नमंसामि…
धम्मं स२णं पवज्जामि…

चत्तारी सरणं, पवज्जामि…
अरिहंते स२णं, पवज्जामि…
सिद्धे स२णं, पवज्जामि…
साहु स२णं, पवज्जामि…
केवलिपन्नतं, धम्म सरणं पवज्जामि…