જે ચરમ તીર્થંકર મહાવીર, સિંહ સમ શોભતા,
વડી કર્મશત્રુ જિતવા, વર્ધમાન ભાવ ધરાવતા,
સહૂ જીવ ના કલ્યાણ કાજે શ્રમણ ધર્મ ને સ્થાપતા
કરુણા સાગર પ્રભુ વીર ના ચરણોં મા હો મુઝ વંદના

નયસાર ભવે મુનિયોને વનમા, ભાવ થી વહોરાવતા,
સંસાર વનમા માર્ગ સમ, સમકિત પામી બુઝતા,
જાણે શ્રમણ ના ગુણ સમ,જે ભવ સત્યાવિશ રાખતા
કરુણા સાગર પ્રભુ વીર ન ચરણોં મા હો મુઝ વંદના

પ્રભુ વીર ના ભવો

મરીચિ ભવે ઉત્તસૂત્ર થી, સંસાર બહુલો વધારતા ,
નિજ ઉચ્ચ પદવી જાણીને, કુલ મદ થી કર્મ બાંધતા,
વિવિધ ભવ ભૃમણ કરી, જે મિથ્યા ધર્મ ને પામતા,
કરુણા સાગર પ્રભુ વીર ના ચરણોં મા હો મુઝ વંદના

પ્રભુ વીર ના ભવો

ત્રિદંડી , બ્રામ્હણ , વસુદેવ ને ચક્રવર્તી જે થતા,
વિશ મેં ભવે થઈ સિંહ જે, વડી ચૌથી નરકે પણ જતા,
બાવિશમા ભવ થી પ્રભુ, અવિરત પ્રગતિ સાધતા,
કરુણાસાગર પ્રભુ વીર ના ચરણોં મા હો મુઝ વંદના

પ્રભુ વીર ની ભાવના

નન્દનમુનિ બની મસશ્રમને, વિશ સ્થાનક સાધતા ,
સવી જીવ કરૂ શાશન રસી, એવી ભાવના સુભ ભાવતા,
વાત્સલ્ય થી વિશ્વ માત થઈ, જિન નામ કર્મ નિકચતા,
કરુણાસાગર પ્રભુ વીર ના ચરણોં મા હો મુઝ વંદના

પ્રભુ વીર નો ચ્યવન

ચ્યવન પામી ચૌદ સુપને, બ્રમ્હ કુડ મા અવતર્યા,
અવધિથી જાણી ઇન્દ્રે તવ, ક્ષયત્રીય કુડ઼ મા ફેરવ્યા,
નિજ ડબ્સરૂપ ને જે જાની ને, કર્મો ને દેવૂ વાડતા,
કરુણાસાગર પ્રભુ વીર ના ચરણોં મા હો મુઝ વંદના

પ્રભુ વીર નો જન્મ

માતા ની ભક્તિ થી ગર્ભ મા, જે મેરુ સમ નિશ્ચલ થતા,
થયૂં દુઃખ જાણી માતને, નિજ અઁગને હલાવતા,
જે ચૈત્ર સૂદ તેરસને જન્મી, વિશ્વને હરખાવતા,
કરુણાસાગર પ્રભુ વીર ના ચરણોં મા હો મુઝ વંદના

પ્રભુ વીરનુ બાડ઼કત્વ

જે જન્મતા અનુષ્ઠ થી, મેરુગિરિ ને ધ્રુજાવતા,
વડી દેવની પરીક્ષા મા, “મહાવીર" નામ ધરાવતા,
ત્રણ જ્ઞાન ના સાગર સમા, જે પાઠશાલામા પધારતા
કરુણાસાગર પ્રભુ વીર ના ચરણોં મા હો મુઝ વંદના

પ્રભુ વીર નો ગ્રહવાસ

નિષ્કામ થઈ ભોગાવલી ના કર્મ ને ખપાવતા ,
માતાના અતિ આગ્રહ થકી, વિવાહ મહોત્સવ માંડતા,
જે શ્રમણ સમ બની બે વરસ, ગ્રહવાસ મા રહી ગાડ઼તા,
કરુણાસાગર પ્રભુ વીર ના ચરણોં મા હો મુઝ વંદના

પ્રભુ વીર ની દીક્ષા

લોકાંતિયાસુર વચનથી, વાર્ષિક દાનને આપતા,
ભવિજીવોના જે ભવ તણા, દરિદ્ર દુઃખ ને કાપતા,
જે સિંહ સમ નિર્ભય બની, એકાકી દીક્ષા પાड़તા,
કરુણાસાગર પ્રભુ વીર ના ચરણોં મા હો મુઝ વંદના

પ્રભુ વીર નો વિહાર કાલ

કરુણા હૃદય થી અર્ધવસ્ત્ર નુ, દાન વિપ્રને આપતા,
નિડર બની સિરેન્દ્રની , સેવા ને જે ન સ્વીકારતા,
નિર્પેક્ષતાથી ઘોર અભીગૃહ , નિત્ય વિવિધ જે ધારતા
કરુણાસાગર પ્રભુ વીર ના ચરણોં મા હો મુઝ વંદના

પ્રભુ વીર ની સાધના

ભારણ્ડ પંખી સારિખી , ધારે સદા અપ્રમત્તતા ,
જે ભીષ્મ તપ દાવનલેં , મહા કર્મવન ને બાડ઼તા,
જે સ્તમ્ભ ની પરે સ્થિર રહી , સહે કર્ને સૂડ ની વેદના
કરુણાસાગર પ્રભુ વીર ના ચરણોં મા હો મુઝ વંદના

પ્રભુ વીરને ઉપસર્ગો

કર્મોની કરવા નિર્જરા, અનાર્ય દેશે પધારતા ,
ઉપસર્ગો નઈ વણઝારમા, જે સમતા રસમા ઝિલતા,
મરણાન્ત પણ કષ્ટો સહી, અદ્ભુત સમાધિ ધારતા,
કરુણાસાગર પ્રભુ વીર ના ચરણોં મા હો મુઝ વંદના

પ્રભુ વીરની સમતા

છઃ માસ પીડા ભોગવી, પણ રોષ ના મનમા ધરે,
સંગમ જૈવા ઘોર પાપી ને, દાન અશ્રુનુ ધરે,
અડદતના બાંકુડા લઈ, ઉગારતા વડી ચાંદના,
કરુણાસાગર પ્રભુ વીર ના ચરણોં મા હો મુઝ વંદના

પ્રભુ વીર ની કૃપાડુતા

રે ઘાતકી અર્જુન તરયો, પ્રભુ તુઝ ચરણ ને સેવતા,
જે ડંખ દેતા ચનકૌશિક, ને બનાવ્યોં દેવતા,
રાગાદિ શત્રુમા ક્રૂરતા, સવી જીવ પ્રત્યે કૃપાડુતા,
કરુણાસાગર પ્રભુ વીર ના ચરણોં મા હો મુઝ વંદના

પ્રભુ વીરને કેવલજ્ઞાન

તડકો તપે અતિ આકારોં, વૈશેખસુદી દશમી દિને ,
ઋજુવાલિકા ની રેત મા, ગોદોહિકા આશને,
પ્રગટે સૂરજ કેવલ્ય નો, ભાવો પ્રકાશે વિશ્વ ના
કરુણાસાગર પ્રભુ વીર ના ચરણોં મા હો મુઝ વંદના

નિષ્ફલ જાણી નિજ દેશના, પાવાપુરી એ પધારતા,
જે માં ગજ ચઢી આવે તે, ગૌતમ ને કીધા ગણધરા,
વૈશાખ સુદી અગિયારસે, કરે ધર્મ તીર્થ ની સ્થાપના,
કરુણાસાગર પ્રભુ વીર ના ચરણોં મા હો મુઝ વંદના

અંતિમ સમે સોડ પ્રહર ની અવિરત આપે દેશના ,
કહ્યા ભાવિભાવ આ ભરત ના, ફડ઼ પૂણ્ય પાપ તણા ઘણા
ન રાગ ગૌતમ મ કરે, ન દ્વેષ ગોશાલા મા,
કરુણાસાગર પ્રભુ વીર ના ચરણોં મા હો મુઝ વંદના

ભસ્મક ગૃહને નિવારવા, કહે ઇંદ્ર આયુ વધવા,
નવી સંભવે ત્રણ મા, કહી વીર મોક્ષે સિધાવતા,
પ્રગટિ દીવાલી અમાસ ની, આ ભાવ દિપક બુજતા
કરુણાસાગર પ્રભુ વીર ના ચરણોં મા હો મુઝ વંદના

जे चरम तीर्थंकर महावीर, सिंह सम शोभता,
वडी कर्मशत्रु जितवा, वर्धमान भाव धरावता,
सहू जीव ना कल्याण काजे श्रमण धर्म ने स्थापता
करुणा सागर प्रभु वीर ना चरणों मा हो मुझ वंदना

नयसार भवे मुनियोने वनमा, भाव थी वहोरावता,
संसार वनमा मार्ग सम, समकित पामी बुझता,
जाणे श्रमण ना गुण सम,जे भव सत्याविश राखता
करुणा सागर प्रभु वीर न चरणों मा हो मुझ वंदना

प्रभु वीर ना भवो

मरीचि भवे उत्तसूत्र थी, संसार बहुलो वधारता,
निज उच्च पदवी जाणीने, कुल मद थी कर्म बांधता,
विविध भव भृमण करी, जे मिथ्या धर्म ने पामता,
करुणा सागर प्रभु वीर ना चरणों मा हो मुझ वंदना

प्रभु वीर ना भवो

त्रिदंडी , ब्राम्हण , वसुदेव ने चक्रवर्ती जे थता,
विश में भवे थई सिंह जे, वडी चौथी नरके पण जता,
बाविशमा भव थी प्रभु, अविरत प्रगति साधता,
करुणासागर प्रभु वीर ना चरणों मा हो मुझ वंदना

प्रभु वीर नी भावना

नन्दनमुनि बनी मसश्रमने, विश स्थानक साधता,
सवी जीव करू शाशन रसी, एवी भावना सुभ भावता,
वात्सल्य थी विश्व मात थई, जिन नाम कर्म निकचता,
करुणासागर प्रभु वीर ना चरणों मा हो मुझ वंदना

प्रभु वीर नो च्यवन

च्यवन पामी चौद सुपने, ब्रम्ह कुड मा अवतर्या,
अवधिथी जाणी इन्द्रे तव, क्षयत्रीय कुड़ मा फेरव्या,
निज डब्सरूप ने जे जानी ने, कर्मो ने देवू वाडता,
करुणासागर प्रभु वीर ना चरणों मा हो मुझ वंदना

प्रभु वीर नो जन्म

माता नी भक्ति थी गर्भ मा, जे मेरु सम निश्चल थता,
थयूं दुःख जाणी मातने, निज अँगने हलावता,
जे चैत्र सूद तेरसने जन्मी, विश्वने हरखावता,
करुणासागर प्रभु वीर ना चरणों मा हो मुझ वंदना

प्रभु वीरनु बाड़कत्व

जे जन्मता अनुष्ठ थी, मेरुगिरि ने ध्रुजावता,
वडी देवनी परीक्षा मा, “महावीर" नाम धरावता,
त्रण ज्ञान ना सागर समा, जे पाठशालामा पधारता
करुणासागर प्रभु वीर ना चरणों मा हो मुझ वंदना

प्रभु वीर नो ग्रहवास

निष्काम थई भोगावली ना कर्म ने खपावता,
माताना अति आग्रह थकी, विवाह महोत्सव मांडता,
जे श्रमण सम बनी बे वरस, ग्रहवास मा रही गाड़ता,
करुणासागर प्रभु वीर ना चरणों मा हो मुझ वंदना

प्रभु वीर नी दीक्षा

लोकांतियासुर वचनथी, वार्षिक दानने आपता,
भविजीवोना जे भव तणा, दरिद्र दुःख ने कापता,
जे सिंह सम निर्भय बनी, एकाकी दीक्षा पाड़ता,
करुणासागर प्रभु वीर ना चरणों मा हो मुझ वंदना

प्रभु वीर नो विहार काल

करुणा हृदय थी अर्धवस्त्र नु, दान विप्रने आपता,
निडर बनी सिरेन्द्रनी , सेवा ने जे न स्वीकारता,
निर्पेक्षताथी घोर अभीगृह , नित्य विविध जे धारता
करुणासागर प्रभु वीर ना चरणों मा हो मुझ वंदना

प्रभु वीर नी साधना

भारण्ड पंखी सारिखी , धारे सदा अप्रमत्तता,
जे भीष्म तप दावनलें , महा कर्मवन ने बाड़ता,
जे स्तम्भ नी परे स्थिर रही , सहे कर्ने सूड नी वेदना
करुणासागर प्रभु वीर ना चरणों मा हो मुझ वंदना

प्रभु वीरने उपसर्गो

कर्मोनी करवा निर्जरा, अनार्य देशे पधारता,
उपसर्गो नई वणझारमा, जे समता रसमा झिलता,
मरणान्त पण कष्टो सही, अद्भुत समाधि धारता,
करुणासागर प्रभु वीर ना चरणों मा हो मुझ वंदना

प्रभु वीरनी समता

छः मास पीडा भोगवी, पण रोष ना मनमा धरे,
संगम जैवा घोर पापी ने, दान अश्रुनु धरे,
अडदतना बांकुडा लई, उगारता वडी चांदना,
करुणासागर प्रभु वीर ना चरणों मा हो मुझ वंदना

प्रभु वीर नी कृपाडुता

रे घातकी अर्जुन तरयो, प्रभु तुझ चरण ने सेवता,
जे डंख देता चनकौशिक, ने बनाव्यों देवता,
रागादि शत्रुमा क्रूरता, सवी जीव प्रत्ये कृपाडुता,
करुणासागर प्रभु वीर ना चरणों मा हो मुझ वंदना

प्रभु वीरने केवलज्ञान

तडको तपे अति आकारों, वैशेखसुदी दशमी दिने,
ऋजुवालिका नी रेत मा, गोदोहिका आशने,
प्रगटे सूरज केवल्य नो, भावो प्रकाशे विश्व ना
करुणासागर प्रभु वीर ना चरणों मा हो मुझ वंदना

निष्फल जाणी निज देशना, पावापुरी ए पधारता,
जे मां गज चढी आवे ते, गौतम ने कीधा गणधरा,
वैशाख सुदी अगियारसे, करे धर्म तीर्थ नी स्थापना,
करुणासागर प्रभु वीर ना चरणों मा हो मुझ वंदना

अंतिम समे सोड प्रहर नी अविरत आपे देशना,
कह्या भाविभाव आ भरत ना, फड़ पूण्य पाप तणा घणा
न राग गौतम म करे, न द्वेष गोशाला मा,
करुणासागर प्रभु वीर ना चरणों मा हो मुझ वंदना

भस्मक गृहने निवारवा, कहे इंद्र आयु वधवा,
नवी संभवे त्रण मा, कही वीर मोक्षे सिधावता,
प्रगटि दीवाली अमास नी, आ भाव दिपक बुजता
करुणासागर प्रभु वीर ना चरणों मा हो मुझ वंदना