નમૂં અનંત ચૌબીસી, ઋષભાદિક મહાવીર ।
ઇણ આર્ય ક્ષેત્ર માં, ઘાલી ધર્મ ની સીર.. (૧)

મહાઅતુલ-બલી નર, શૂર-વીર ને ધીર ।
તીરથ પ્રવર્તાવી, પહુંચા ભવ-જલ-તીર.. (૨)

સીમંધર પ્રમુખ, જઘન્ય તીર્થંકર બીસ ।
છૈ અઢ઼ી દ્વીપ માં, જયવંતા જગદીશ.. (૩)

એક સૌ ને સત્તર, ઉત્કૃષ્ટ પદે જગીશ ।
ધન્ય મોટા પ્રભુજી, તેહ ને નમાઊઁ શીશ.. (૪)

કેવલી દોય કોડ઼ી, ઉત્કૃષ્ટા નવ કોડ઼ ।
મુનિ દોય સહસ કોડ઼ી, ઉત્કૃષ્ટા નવ સહસ કોડ઼.. (૫)

વિચરે છૈ વિદેહે, મોટા તપસી ઘોર ।
ભાવે કરિ વંદૂં, ટાલે ભવ ની ખોડ઼.. (૬)

ચૈબીસે જિન ના, સગલા હી ગણધાર ।
ચૈદહ સૌ ને બાવન, તે પ્રણમૂઁ સુખકાર.. (૭)

જિનશાસન-નાયક, ધન્ય શ્રી વીર જિનંદ ।
ગૌતમાદિક ગણધર, વર્તાયો આનંદ.. (૮)

શ્રી ઋષભદેવ ના, ભરતાદિક સૌ પૂત ।
વૈરાગ્ય મન આણી, સંયમ લિયો અદ્ભૂત.. (૯)

કેવલ ઉપજાવ્યૂં, કર કરણી કરતૂત ।
જિનમત દીપાવી, સગલા મોક્ષ પહૂંત.. (૧૦)

શ્રી ભરતેશ્વર ના, હુઆ પટોધર આઠ ।
આદિત્યજશાદિક, પહુંત્યા શિવપુર-વાટ.. (૧૧)

શ્રી જિન-અંતર ના, હુઆ પાટ અસંખ ।
મુનિ મુક્તિ પહુંત્યા, ટાલિ કર્મ નો વંક.. (૧૨)

ધન્ય કપિલ મુનિવર, નમી નમૂં અણગાર ।
જેણે તત્ક્ષણ ત્યાગ્યો, સહસ-રમણી-પરિવાર.. (૧૩)

મુનિ બલ હરિકેશી, ચિત્ત મુનીશ્વર સાર ।
શુદ્ધ સંયમ પાલી, પામ્યા ભવ નો પાર.. (૧૪)

વલિ ઇખુકાર રાજા, ઘર કમલાવતી નાર ।
ભગ્ગૂ ને જશા, તેહના દોય કુમાર.. (૧૫)

છયે છતી ઋદ્ધ છાંડી, લીધો સંયમ-ભાર ।
ઇણ અલ્પકાલ માં, પામ્યા મોક્ષ-દ્વાર (૧૬)

વલિ સંયતિ રાજા, હિરણ-આહિડે જાય ।
મુનિવર ગર્દભાલી, આણ્યો મારગ ઠાય.. (૧૭)

ચારિત્ર લેઈ ને, ભેટ્યા ગુરુ ના પાય ।
ક્ષત્રી રાજ ઋષીશ્વર, ચર્ચા કરી ચિત લાય.. (૧૮)

વલિ દશે ચક્રવર્તી, રાજ્ય-રમણી ઋદ્ધિ છોડ઼ ।
દશે મુક્તિ પહુંત્યા, કુલ ને શોભા ચ્હોડ઼.. (૧૯)

ઇસ અવસર્પિણી કાલ માં, આઠ રામ ગયા મોક્ષ ।
બલભદ્ર મુનીશ્વર, ગયા પંચમે દેવલોક.. (૨૦)

દશાર્ણભદ્ર રાજા, વીર વાંદ્યા ધરિ માન ।
પછિ ઇંદ્ર હટાયો, દિયો છઃ કાય-અભયદાન.. (૨૧)

કરકંડૂ પ્રમુખ, ચારે પ્રત્યેક બુદ્ધ ।
મુનિ મુક્તિ પહુંત્યા, જીત્યા કર્મ મહાજુદ્ધ.. (૨૨)

ધન્ય મોટા મુનિવર, મૃગાપુત્ર જગીશ ।
મુનિવર અનાથી, જીત્યા રાગ ને રીશ.. (૨૩)

વલિ સમુદ્રપાલ મુનિ, રાજમતી રહનેમ ।
કેશી ને ગૌતમ, પામ્યા શિવપુર-ખેમ.. (૨૪)

ધન વિજયઘોષ મુનિ, જયઘોષ વલિ જાણ ।
શ્રી ગર્ગાચાર્ય, પહુંત્યા છૈ નિર્વાણ.. (૨૫)

શ્રી ઉત્તરાધ્યયન માં, જિનવર કર્યા બખાણ ।
શુદ્ધ મન સે ધ્યાવો, મન મેં ધીરજ આણ.. (૨૬)

વલિ ખંદક સંન્યાસી, રાખ્યો ગૌતમ-સ્નેહ ।
મહાવીર સમીપે, પંચ મહાવ્રત લેહ.. (૨૭)

તપ કઠિન કરીને, ઝૌંસી આપણી દેહ ।
ગયા અચ્યુત દેવલોકે, ચવિ લેસે ભવ-છેહ.. (૨૮)

વલિ ઋષભદત્ત મુનિ, સેઠ સુદર્શન સાર ।
શિવરાજ ઋષીશ્વર, ધન્ય ગાંગેય અણગાર.. (૨૯)

શુદ્ધ સંયમ પાલી, પામ્યા કેવલ સાર ।
યે ચારે મુનિવર, પહુંચ્યા મોક્ષ મંઝાર.. (૩૦)

ભગવંત ની માતા, ધન-ધન સતી દેવાનંદા ।
વલિ સતી જયંતી, છોડ઼ દિયા ઘર-ફંદા.. (૩૧)

સતિ મુક્તિ પહુંત્યા, વલિ તે વીર ની નંદ ।
મહાસતી સુદર્શના, ઘણી સતિયોં ના વૃંદ.. (૩૨)

વલિ કાર્તિક સેઠે, પડિ઼મા વહી શૂર-વીર ।
જીમ્યો મોરાં ઊપર, તાપસ બલતી ખીર.. (૩૩)

પછી ચારિત્ર લીધો, મિત્ર એક સહસ આઠ ધીર ।
મરી હુઓ શક્રેન્દ્ર, ચવિ લેસે ભવ-તીર.. (૩૪)

વલિ રાય ઉદાયન, દિયો ભાણેજ ને રાજ ।
પછી ચારિત્ર લેઈને, સાર્યા આતમ-કાજ.. (૩૫)

ગંગદત્ત મુનિ આનંદ, તારણ-તરણ જહાજ ।
મુનિ કૌશલ રોહો, દિયો ઘણાં ને સાજ.. (૩૬)

ધન્ય સુનક્ષત્ર મુનિવર, સર્વાનુભૂતિ અણગાર ।
આરાધક હુઈ ને, ગયા દેવલોક મઝાર.. (૩૭)

ચવિ મુક્તિ જાસે, વલિ સિંહ મુનીશ્વર સાર ।
બીજા પણ મુનિવર, ભગવતી માં અધિકાર.. (૩૮)

શ્રેણિક નો બેટો, મોટો મુનિવર મેઘ ।
તજી આઠ અંતેઉરી, આણ્યો મન સંવેગ.. (૩૯)

વીર પૈ વ્રત લેઈ ને, બાંધી તપ ની તેગ ।
ગયા વિજય વિમાને, ચવિ લેસે શિવ-વેગ.. (૪૦)

ધન્ય થાવચ્ચા પુત્ર, તજી બતીસો નાર ।
તેની સાથે નિકલ્યા, પુરુષ એક હજાર.. (૪૧)

શુકદેવ સંન્યાસી, એક સહસ શિષ્ય લાર ।
પાંચ-સૌ સે શેલક, લીધો સંયમ-ભાર.. (૪૨)

સબ સહસ અઢ઼ાઈ, ઘણા જીવોં ને તાર ।
પુંડરિકગિરિ ઊપર, કિયો પાદોપગમન સંથાર.. (૪૩)

આરાધક હુઈ ને, કીધો ખેવો પાર ।
હુઆ મોટા મુનિવર, નામ લિયાં નિસ્તાર.. (૪૪)

ધન્ય જિનપાલ મુનિવર, દોય ધન્ના હુઆ સાધ ।
ગયા પ્રથમ દેવલોકે, મોક્ષ જાસે આરાધ.. (૪૫)

શ્રી મલ્લીનાથ ના છહ મિત્ર, મહાબલ પ્રમુખ મુનિરાય ।
સર્વે મુક્તિ સિધાવ્યા, મોટી પદવી પાય.. (૪૬)

વલિ જિતશત્રુ રાજા, સુબુદ્ધિ નામે પ્રધાન ।
પોતે ચારિત્ર લઈ ને, પામ્યા મોક્ષ-નિધાન.. (૪૭)

ધન્ય તેતલી મુનિવર, દિયો છ કાય અભયદાન ।
પોટિલા પ્રતિબોધ્યા, પામ્યા કેવલજ્ઞાન.. (૪૮)

ધન્ય પાંચે પાંડવ, તજી દ્રૌપદી નાર ।
થેવરાં ની પાસે, લીધો સંયમ-ભાર.. (૪૯)

શ્રી નેમિ વંદન નો, એહવો અભિગ્રહ કીધ ।
માસ-માસખમણ તપ, શત્રુંજય જઈ સિદ્ધ.. (૫૦)

ધર્મઘોષ તણા શિષ્ય, ધર્મરુચિ અણગાર ।
કીડિ઼યોં ની કરુણા, આણી દયા અપાર.. (૫૧)

કડ઼વા તૂઁબા નો, કીધો સગલો આહાર ।
સર્વાર્થસિદ્ધ પહુંત્યા, ચવિ લેસે ભવ-પાર.. (૫૨)

વલિ પુંડરિક રાજા, કુંડરિક ડિગિયો જાણ ।
પોતે ચારિત્ર લેઈ ને, ન ઘાલી ધર્મ માં હાણ.. (૫૩)

સર્વાર્થસિદ્ધ પહુંત્યા, ચવિ લેસે નિર્વાણ ।
શ્રી જ્ઞાતાસૂત્ર માં, જિનવર કર્યા બખાણ.. (૫૪)

ગૌતમાદિક કુંવર, સગા અઠારે ભ્રાત ।
સબ અંધકવિષ્ણુ-સુત, ધારિણી જ્યાંરી માત.. (૫૫)

તજી આઠ અંતેઉર, કાઢ઼ી દીક્ષા ની બાત ।
ચારિત્ર લેઈ ને, કીધો મુક્તિ નો સાથ.. (૫૬)

શ્રી અનીકસેનાદિક, છહે સહોદર ભાય ।
વસુદેવ ના નંદન, દેવકી જ્યાંરી માય.. (૫૭)

ભદ્દિલપુર નગરી, નાગ ગાહાવઈ જાણ ।
સુલસા-ઘર વધિયા, સાંભલી નેમ ની વાણ.. (૫૮)

તજી બત્તીસ-બત્તીસ અંતેઉર, નિકલિયા છિટકાય ।
નલ કૂબેર સમાના, ભેટ્યા શ્રી નેમિ ના પાય.. (૫૯)

કરી છઠ-છઠ પારણા, મન મેં વૈરાગ્ય લાય ।
એક માસ સંથારે, મુક્તિ વિરાજ્યા જાય.. (૬૦)

વલિ દારુક સારણ, સુમુખ-દુમુખ મુનિરાય ।
વલિ કુંવર અનાધૃષ્ટ, ગયા મુક્તિ-ગઢ઼ માંય.. (૬૧)

વસુદેવ ના નંદન, ધન-ધન ગજસુકુમાલ ।
રૂપે અતિ સુંદર, કલાવન્ત વય બાલ.. (૬૨)

શ્રી નેમી સમીપે, છોડ્યો મોહ-જંજાલ ।
ભિક્ષુ ની પડિ઼મા, ગયા મસાણ મહાકાલ.. (૬૩)

દેખી સોમિલ કોપ્યો, મસ્તક બાંધી પાલ ।
ખેરા નાં ખીરા, શિર ઠવિયા અસરાલ.. (૬૪)

મુનિ નજર ન ખંડી, મેટી મન ની ઝાલ ।
પરીષહ સહી ને, મુક્તિ ગયા તત્કાલ.. (૬૫)

ધન જાલી મયાલી, ઉવયાલી આદિ સાધ ।
શાંબ ને પ્રદ્યુમ્ન, અનિરુધ સાધુ અગાધ.. (૬૬)

વલિ સતનેમિ, દૃઢ઼નેમિ, કરણી કીધી નિર્બાધ ।
દશે મુક્તિ પહુંત્યા, જિનવર-વચન આરાધ.. (૬૭)

ધન અર્જુનમાલી, કિયો કદાગ્રહ દૂર ।
વીર પૈ વ્રત લઈ ને, સત્યવાદી હુઆ શૂર.. (૬૮)

કરી છઠ-છઠ પારણા, ક્ષમા કરી ભરપૂર ।
છહ માસાં માંહી, કર્મ કિયા ચકચૂર.. (૬૯)

કુઁવર અઇમુત્તે, દીઠા ગૌતમ સ્વામ ।
સુણિ વીર ની વાણી, કીધો ઉત્તમ કામ.. (૭૦)

ચારિત્ર લેઈ ને, પહુંત્યા શિવપુર-ઠામ ।
ધુર આદિ મકાઈ, અન્ત અલક્ષ મુનિ નામ.. (૭૧)

વલિ કૃષ્ણરાય ની, અગ્રમહિષી આઠ ।
પુત્ર-બહુ દોય, સંચ્યા પુણ્ય ના ઠાઠ.. (૭૨)

જાદવ-કુલ સતિયાં, ટાલ્યો દુઃખ ઉચાટ ।
પહુંચી શિવપુર માં, એ છે સૂત્ર નો પાઠ.. (૭૩)

શ્રેણિક ની રાણી, કાલી આદિક દશ જાણ ।
દશે પુત્ર-વિયોગે, સાંભલી વીર ની વાણ.. (૭૪)

ચંદનબાલા પૈ, સંયમ લેઈ હુઈ જાણ ।
તપ કર દેહ ઝૌંસી, પહુંચી છૈ નિર્વાણ.. (૭૫)

નંદાદિક તેરહ, શ્રેણિક નૃપ ની નાર ।
સગલી ચંદનબાલા પૈ, લીધો સંયમ-ભાર.. (૭૬)

એક માસ સંથારે, પહુંચી મુક્તિ મંઝાર ।
એ નેવું જણા નો, અંતગડ માં અધિકાર.. (૭૭)

શ્રેણિક ના બેટા, જાલી આદિક તેવીસ ।
વીર પૈ વ્રત લેઈ ને, પાલ્યો વિસવાવીસ.. (૭૮)

તપ કઠિન કરી ને, પૂરી મન જગીશ ।
દેવલોકે પહુંત્યા, મોક્ષ જાસે તજી રીશ.. (૭૯)

કાકન્દી નો ધન્નો, તજી બત્તીસે નાર ।
મહાવીર સમીપે, લીધો સંયમ ભાર.. (૮૦)

કરી છઠ-છઠ પારણા, આયંબિલ ઉજ્ઝિત આહાર ।
શ્રી વીર બખાણ્યો, ધન ધન્નો અણગાર.. (૮૧)

એક માસ સંથારે, સર્વાર્થસિદ્ધ પહુંત ।
મહાવિદેહ ક્ષેત્ર માં, કરસે ભવનો અંત.. (૮૨)

ધન્ના ની રીતે, હુઆ નવ હી સંત ।
શ્રી અનુત્તરોવવાઈ માં, ભાખિ ગયા ભગવંત.. (૮૩)

સુબાહુ પ્રમુખ, પાંચ-પાંચ સૌ નાર ।
તજી વીર પે લીધા, પાંચ મહાવ્રત સાર.. (૮૪)

ચારિત્ર લેઈ ને, પાલ્યો નિર્ અતિચાર ।
દેવલોક પહુંચ્યા, સુખવિપાકે અધિકાર.. (૮૫)

શ્રેણિક ના પોતા, પઉમાદિક હુઆ દસ ।
વીર પૈ વ્રત લેઈ ને, કાઢ઼્યો દેહ નો કસ.. (૮૬)

સંયમ આરાધી, દેવલોક માં જઈ બસ ।
મહાવિદેહ ક્ષેત્ર માં, મોક્ષ જાસે લેઈ જસ.. (૮૭)

બલભદ્ર ના નન્દન, નિષધાદિક હુઆ બાર ।
તજી પચાસ અંતેઉરી, ત્યાગ દિયો સંસાર.. (૮૮)

સહુ નેમિ સમીપે, ચાર મહાવ્રત લીધ ।
સર્વાર્થસિદ્ધ પહુંચ્યા, હોસે વિદેહે સિદ્ધ.. (૮૯)

ધન્ના ને શાલિભદ્ર, મુનીશ્વરોં ની જોડ઼ ।
નારી ના બંધન, તત્ક્ષણ નાંખ્યા તોડ઼.. (૯૦)

ઘર-કુટુમ્બ-કબીલો, ધન-કંચન ની કોડ઼ ।
માસ-માસખમણ તપ, ટાલસે ભવ ની ખોડ઼.. (૯૧)

શ્રી સુધર્મા ના શિષ્ય, ધન-ધન જંબૂ સ્વામ ।
તજી આઠ અંતેઉરી, માત-પિતા ધન-ધામ.. (૯૨)

પ્રભવાદિક તારી, પહુંત્યા શિવપુર-ઠામ ।
સૂત્ર પ્રવર્તાવી, જગ માં રાખ્યૂં નામ.. (૯૩)

ધન ઢંઢણ મુનિવર, કૃષ્ણરાય ના નંદ ।
શુદ્ધ અભિગ્રહ પાલી, ટાલ દિયો ભવ-ફંદ.. (૯૪)

વલિ ખંદક ઋષિ ની, દેહ ઉતારી ખાલ ।
પરીષહ સહી ને, ભવ-ફેરા દિયા ટાલ.. (૯૫)

વલિ ખંદક ઋષિ ના, હુઆ પાંચસૌ શીશ ।
ઘાણી માં પીલ્યા, મુક્તિ ગયા તજ રીશ.. (૯૬)

સંભૂતિવિજય-શિષ્ય, ભદ્રબાહુ મુનિરાય ।
ચૈદહ પૂર્વધારી, ચંદ્રગુપ્ત આણ્યો ઠાય.. (૯૭)

વલિ આદ્ર્રકુંવર મુનિ, સ્થૂલભદ્ર નંદિષેણ ।
અરણક અઇમુત્તો, મુનીશ્વરોં ની શ્રેણ.. (૯૮)

ચૈબીસે જિન ના મુનિવર, સંખ્યા અઠાવીશ લાખ ।
ઊપર સહસ અડ઼તાલીસ, સૂત્ર પરંપરા ભાખ.. (૯૯)

કોઈ ઉત્તમ વાંચો, મોંઢે જયણા રાખ ।
ઉઘાડ઼ે મુખ બોલ્યાં, પાપ લગે ઇમ ભાખ.. (૧૦૦)

ધન્ય મરુદેવી માતા, ધ્યાયો નિર્મલ ધ્યાન ।
ગજ-હોદે પાયો, નિર્મલ કેવલ જ્ઞાન.. (૧૦૧)

ધન આદીશ્વર ની પુત્રી, બ્રાહ્મી સુન્દરી દોય ।
ચારિત્ર લેઈ ને, મુક્તિ ગઈ સિદ્ધ હોય.. (૧૦૨)

ચૈબીસે જિન ની, બડ઼ી શિષ્યણી ચૈબીસ ।
સતી મુક્તિ પહુંચ્યા, પૂરી મન જગીશ.. (૧૦૩)

ચૈબીસે જિન ના, સર્વ સાધવી સાર ।
અડ઼તાલીસ લાખ ને, આઠ સે સત્તર હજાર.. (૧૦૪)

ચેડ઼ા ની પુત્રી, રાખી ધર્મ ની પ્રીત ।
રાજીમતી વિજયા, મૃગાવતી સુવિનીત.. (૧૦૫)

પદ્માવતી મયણરેહા, દ્રૌપદી દમયંતી સીત ।
ઇત્યાદિક સતિયાં, ગઈ જમારો જીત.. (૧૦૬)

ચૈબીસે જિન નાં, સાધુ-સાધવી સાર ।
ગયા મોક્ષ દેવલોકે, હૃદય રાખો ધાર.. (૧૦૭)

ઇણ અઢ઼ી દ્વીપ માં, ઘરડ઼ા તપસી બાલ ।
શુદ્ધ પંચ મહાવ્રત ધારી, નમો-નમો તિહું કાલ.. (૧૦૮)

ઇણ યતિયોં સતિયોં ના, લીજે નિત પ્રતિ નામ ।
શુદ્ધ મન થી ધ્યાવો, એહ તિરણ નો ઠામ.. (૧૦૯)

ઇણ યતિયોં સતિયોં સૂં, રાખો ઉજ્જ્વલ ભાવ ।
ઇમ કહે ઋષિ ‘જયમલ’ એહ તિરણ નો દાવ.. (૧૧૦)

સંવત્ અઠારા ને, વર્ષ સાતે સિરદાર ।
ગઢ઼ જાલોર માંહી, એહ કહ્યો અધિકાર.. (૧૧૧)

नमूं अनंत चौबीसी, ऋषभादिक महावीर ।
इण आर्य क्षेत्र मां, घाली धर्म नी सीर.. (१)

महाअतुल-बली नर, शूर-वीर ने धीर ।
तीरथ प्रवर्तावी, पहुंचा भव-जल-तीर.. (२)

सीमंधर प्रमुख, जघन्य तीर्थंकर बीस ।
छै अढ़ी द्वीप मां, जयवंता जगदीश.. (३)

एक सौ ने सत्तर, उत्कृष्ट पदे जगीश ।
धन्य मोटा प्रभुजी, तेह ने नमाऊँ शीश.. (४)

केवली दोय कोड़ी, उत्कृष्टा नव कोड़ ।
मुनि दोय सहस कोड़ी, उत्कृष्टा नव सहस कोड़.. (५)

विचरे छै विदेहे, मोटा तपसी घोर ।
भावे करि वंदूं, टाले भव नी खोड़.. (६)

चैबीसे जिन ना, सगला ही गणधार ।
चैदह सौ ने बावन, ते प्रणमूँ सुखकार.. (७)

जिनशासन-नायक, धन्य श्री वीर जिनंद ।
गौतमादिक गणधर, वर्तायो आनंद.. (८)

श्री ऋषभदेव ना, भरतादिक सौ पूत ।
वैराग्य मन आणी, संयम लियो अद्भूत.. (९)

केवल उपजाव्यूं, कर करणी करतूत ।
जिनमत दीपावी, सगला मोक्ष पहूंत.. (१०)

श्री भरतेश्वर ना, हुआ पटोधर आठ ।
आदित्यजशादिक, पहुंत्या शिवपुर-वाट.. (११)

श्री जिन-अंतर ना, हुआ पाट असंख ।
मुनि मुक्ति पहुंत्या, टालि कर्म नो वंक.. (१२)

धन्य कपिल मुनिवर, नमी नमूं अणगार ।
जेणे तत्क्षण त्याग्यो, सहस-रमणी-परिवार.. (१३)

मुनि बल हरिकेशी, चित्त मुनीश्वर सार ।
शुद्ध संयम पाली, पाम्या भव नो पार.. (१४)

वलि इखुकार राजा, घर कमलावती नार ।
भग्गू ने जशा, तेहना दोय कुमार.. (१५)

छये छती ऋद्ध छांडी, लीधो संयम-भार ।
इण अल्पकाल मां, पाम्या मोक्ष-द्वार (१६)

वलि संयति राजा, हिरण-आहिडे जाय ।
मुनिवर गर्दभाली, आण्यो मारग ठाय.. (१७)

चारित्र लेई ने, भेट्या गुरु ना पाय ।
क्षत्री राज ऋषीश्वर, चर्चा करी चित लाय.. (१८)

वलि दशे चक्रवर्ती, राज्य-रमणी ऋद्धि छोड़ ।
दशे मुक्ति पहुंत्या, कुल ने शोभा च्होड़.. (१९)

इस अवसर्पिणी काल मां, आठ राम गया मोक्ष ।
बलभद्र मुनीश्वर, गया पंचमे देवलोक.. (२०)

दशार्णभद्र राजा, वीर वांद्या धरि मान ।
पछि इंद्र हटायो, दियो छः काय-अभयदान.. (२१)

करकंडू प्रमुख, चारे प्रत्येक बुद्ध ।
मुनि मुक्ति पहुंत्या, जीत्या कर्म महाजुद्ध.. (२२)

धन्य मोटा मुनिवर, मृगापुत्र जगीश ।
मुनिवर अनाथी, जीत्या राग ने रीश.. (२३)

वलि समुद्रपाल मुनि, राजमती रहनेम ।
केशी ने गौतम, पाम्या शिवपुर-खेम.. (२४)

धन विजयघोष मुनि, जयघोष वलि जाण ।
श्री गर्गाचार्य, पहुंत्या छै निर्वाण.. (२५)

श्री उत्तराध्ययन मां, जिनवर कर्या बखाण ।
शुद्ध मन से ध्यावो, मन में धीरज आण.. (२६)

वलि खंदक संन्यासी, राख्यो गौतम-स्नेह ।
महावीर समीपे, पंच महाव्रत लेह.. (२७)

तप कठिन करीने, झौंसी आपणी देह ।
गया अच्युत देवलोके, चवि लेसे भव-छेह.. (२८)

वलि ऋषभदत्त मुनि, सेठ सुदर्शन सार ।
शिवराज ऋषीश्वर, धन्य गांगेय अणगार.. (२९)

शुद्ध संयम पाली, पाम्या केवल सार ।
ये चारे मुनिवर, पहुंच्या मोक्ष मंझार.. (३०)

भगवंत नी माता, धन-धन सती देवानंदा ।
वलि सती जयंती, छोड़ दिया घर-फंदा.. (३१)

सति मुक्ति पहुंत्या, वलि ते वीर नी नंद ।
महासती सुदर्शना, घणी सतियों ना वृंद.. (३२)

वलि कार्तिक सेठे, पडि़मा वही शूर-वीर ।
जीम्यो मोरां ऊपर, तापस बलती खीर.. (३३)

पछी चारित्र लीधो, मित्र एक सहस आठ धीर ।
मरी हुओ शक्रेन्द्र, चवि लेसे भव-तीर.. (३४)

वलि राय उदायन, दियो भाणेज ने राज ।
पछी चारित्र लेईने, सार्या आतम-काज.. (३५)

गंगदत्त मुनि आनंद, तारण-तरण जहाज ।
मुनि कौशल रोहो, दियो घणां ने साज.. (३६)

धन्य सुनक्षत्र मुनिवर, सर्वानुभूति अणगार ।
आराधक हुई ने, गया देवलोक मझार.. (३७)

चवि मुक्ति जासे, वलि सिंह मुनीश्वर सार ।
बीजा पण मुनिवर, भगवती मां अधिकार.. (३८)

श्रेणिक नो बेटो, मोटो मुनिवर मेघ ।
तजी आठ अंतेउरी, आण्यो मन संवेग.. (३९)

वीर पै व्रत लेई ने, बांधी तप नी तेग ।
गया विजय विमाने, चवि लेसे शिव-वेग.. (४०)

धन्य थावच्चा पुत्र, तजी बतीसो नार ।
तेनी साथे निकल्या, पुरुष एक हजार.. (४१)

शुकदेव संन्यासी, एक सहस शिष्य लार ।
पांच-सौ से शेलक, लीधो संयम-भार.. (४२)

सब सहस अढ़ाई, घणा जीवों ने तार ।
पुंडरिकगिरि ऊपर, कियो पादोपगमन संथार.. (४३)

आराधक हुई ने, कीधो खेवो पार ।
हुआ मोटा मुनिवर, नाम लियां निस्तार.. (४४)

धन्य जिनपाल मुनिवर, दोय धन्ना हुआ साध ।
गया प्रथम देवलोके, मोक्ष जासे आराध.. (४५)

श्री मल्लीनाथ ना छह मित्र, महाबल प्रमुख मुनिराय ।
सर्वे मुक्ति सिधाव्या, मोटी पदवी पाय.. (४६)

वलि जितशत्रु राजा, सुबुद्धि नामे प्रधान ।
पोते चारित्र लई ने, पाम्या मोक्ष-निधान.. (४७)

धन्य तेतली मुनिवर, दियो छ काय अभयदान ।
पोटिला प्रतिबोध्या, पाम्या केवलज्ञान.. (४८)

धन्य पांचे पांडव, तजी द्रौपदी नार ।
थेवरां नी पासे, लीधो संयम-भार.. (४९)

श्री नेमि वंदन नो, एहवो अभिग्रह कीध ।
मास-मासखमण तप, शत्रुंजय जई सिद्ध.. (५०)

धर्मघोष तणा शिष्य, धर्मरुचि अणगार ।
कीडि़यों नी करुणा, आणी दया अपार.. (५१)

कड़वा तूँबा नो, कीधो सगलो आहार ।
सर्वार्थसिद्ध पहुंत्या, चवि लेसे भव-पार.. (५२)

वलि पुंडरिक राजा, कुंडरिक डिगियो जाण ।
पोते चारित्र लेई ने, न घाली धर्म मां हाण.. (५३)

सर्वार्थसिद्ध पहुंत्या, चवि लेसे निर्वाण ।
श्री ज्ञातासूत्र मां, जिनवर कर्या बखाण.. (५४)

गौतमादिक कुंवर, सगा अठारे भ्रात ।
सब अंधकविष्णु-सुत, धारिणी ज्यांरी मात.. (५५)

तजी आठ अंतेउर, काढ़ी दीक्षा नी बात ।
चारित्र लेई ने, कीधो मुक्ति नो साथ.. (५६)

श्री अनीकसेनादिक, छहे सहोदर भाय ।
वसुदेव ना नंदन, देवकी ज्यांरी माय.. (५७)

भद्दिलपुर नगरी, नाग गाहावई जाण ।
सुलसा-घर वधिया, सांभली नेम नी वाण.. (५८)

तजी बत्तीस-बत्तीस अंतेउर, निकलिया छिटकाय ।
नल कूबेर समाना, भेट्या श्री नेमि ना पाय.. (५९)

करी छठ-छठ पारणा, मन में वैराग्य लाय ।
एक मास संथारे, मुक्ति विराज्या जाय.. (६०)

वलि दारुक सारण, सुमुख-दुमुख मुनिराय ।
वलि कुंवर अनाधृष्ट, गया मुक्ति-गढ़ मांय.. (६१)

वसुदेव ना नंदन, धन-धन गजसुकुमाल ।
रूपे अति सुंदर, कलावन्त वय बाल.. (६२)

श्री नेमी समीपे, छोड्यो मोह-जंजाल ।
भिक्षु नी पडि़मा, गया मसाण महाकाल.. (६३)

देखी सोमिल कोप्यो, मस्तक बांधी पाल ।
खेरा नां खीरा, शिर ठविया असराल.. (६४)

मुनि नजर न खंडी, मेटी मन नी झाल ।
परीषह सही ने, मुक्ति गया तत्काल.. (६५)

धन जाली मयाली, उवयाली आदि साध ।
शांब ने प्रद्युम्न, अनिरुध साधु अगाध.. (६६)

वलि सतनेमि, दृढ़नेमि, करणी कीधी निर्बाध ।
दशे मुक्ति पहुंत्या, जिनवर-वचन आराध.. (६७)

धन अर्जुनमाली, कियो कदाग्रह दूर ।
वीर पै व्रत लई ने, सत्यवादी हुआ शूर.. (६८)

करी छठ-छठ पारणा, क्षमा करी भरपूर ।
छह मासां मांही, कर्म किया चकचूर.. (६९)

कुँवर अइमुत्ते, दीठा गौतम स्वाम ।
सुणि वीर नी वाणी, कीधो उत्तम काम.. (७०)

चारित्र लेई ने, पहुंत्या शिवपुर-ठाम ।
धुर आदि मकाई, अन्त अलक्ष मुनि नाम.. (७१)

वलि कृष्णराय नी, अग्रमहिषी आठ ।
पुत्र-बहु दोय, संच्या पुण्य ना ठाठ.. (७२)

जादव-कुल सतियां, टाल्यो दुःख उचाट ।
पहुंची शिवपुर मां, ए छे सूत्र नो पाठ.. (७३)

श्रेणिक नी राणी, काली आदिक दश जाण ।
दशे पुत्र-वियोगे, सांभली वीर नी वाण.. (७४)

चंदनबाला पै, संयम लेई हुई जाण ।
तप कर देह झौंसी, पहुंची छै निर्वाण.. (७५)

नंदादिक तेरह, श्रेणिक नृप नी नार ।
सगली चंदनबाला पै, लीधो संयम-भार.. (७६)

एक मास संथारे, पहुंची मुक्ति मंझार ।
ए नेवुं जणा नो, अंतगड मां अधिकार.. (७७)

श्रेणिक ना बेटा, जाली आदिक तेवीस ।
वीर पै व्रत लेई ने, पाल्यो विसवावीस.. (७८)

तप कठिन करी ने, पूरी मन जगीश ।
देवलोके पहुंत्या, मोक्ष जासे तजी रीश.. (७९)

काकन्दी नो धन्नो, तजी बत्तीसे नार ।
महावीर समीपे, लीधो संयम भार.. (८०)

करी छठ-छठ पारणा, आयंबिल उज्झित आहार ।
श्री वीर बखाण्यो, धन धन्नो अणगार.. (८१)

एक मास संथारे, सर्वार्थसिद्ध पहुंत ।
महाविदेह क्षेत्र मां, करसे भवनो अंत.. (८२)

धन्ना नी रीते, हुआ नव ही संत ।
श्री अनुत्तरोववाई मां, भाखि गया भगवंत.. (८३)

सुबाहु प्रमुख, पांच-पांच सौ नार ।
तजी वीर पे लीधा, पांच महाव्रत सार.. (८४)

चारित्र लेई ने, पाल्यो निर् अतिचार ।
देवलोक पहुंच्या, सुखविपाके अधिकार.. (८५)

श्रेणिक ना पोता, पउमादिक हुआ दस ।
वीर पै व्रत लेई ने, काढ़्यो देह नो कस.. (८६)

संयम आराधी, देवलोक मां जई बस ।
महाविदेह क्षेत्र मां, मोक्ष जासे लेई जस.. (८७)

बलभद्र ना नन्दन, निषधादिक हुआ बार ।
तजी पचास अंतेउरी, त्याग दियो संसार.. (८८)

सहु नेमि समीपे, चार महाव्रत लीध ।
सर्वार्थसिद्ध पहुंच्या, होसे विदेहे सिद्ध.. (८९)

धन्ना ने शालिभद्र, मुनीश्वरों नी जोड़ ।
नारी ना बंधन, तत्क्षण नांख्या तोड़.. (९०)

घर-कुटुम्ब-कबीलो, धन-कंचन नी कोड़ ।
मास-मासखमण तप, टालसे भव नी खोड़.. (९१)

श्री सुधर्मा ना शिष्य, धन-धन जंबू स्वाम ।
तजी आठ अंतेउरी, मात-पिता धन-धाम.. (९२)

प्रभवादिक तारी, पहुंत्या शिवपुर-ठाम ।
सूत्र प्रवर्तावी, जग मां राख्यूं नाम.. (९३)

धन ढंढण मुनिवर, कृष्णराय ना नंद ।
शुद्ध अभिग्रह पाली, टाल दियो भव-फंद.. (९४)

वलि खंदक ऋषि नी, देह उतारी खाल ।
परीषह सही ने, भव-फेरा दिया टाल.. (९५)

वलि खंदक ऋषि ना, हुआ पांचसौ शीश ।
घाणी मां पील्या, मुक्ति गया तज रीश.. (९६)

संभूतिविजय-शिष्य, भद्रबाहु मुनिराय ।
चैदह पूर्वधारी, चंद्रगुप्त आण्यो ठाय.. (९७)

वलि आद्र्रकुंवर मुनि, स्थूलभद्र नंदिषेण ।
अरणक अइमुत्तो, मुनीश्वरों नी श्रेण.. (९८)

चैबीसे जिन ना मुनिवर, संख्या अठावीश लाख ।
ऊपर सहस अड़तालीस, सूत्र परंपरा भाख.. (९९)

कोई उत्तम वांचो, मोंढे जयणा राख ।
उघाड़े मुख बोल्यां, पाप लगे इम भाख.. (१००)

धन्य मरुदेवी माता, ध्यायो निर्मल ध्यान ।
गज-होदे पायो, निर्मल केवल ज्ञान.. (१०१)

धन आदीश्वर नी पुत्री, ब्राह्मी सुन्दरी दोय ।
चारित्र लेई ने, मुक्ति गई सिद्ध होय.. (१०२)

चैबीसे जिन नी, बड़ी शिष्यणी चैबीस ।
सती मुक्ति पहुंच्या, पूरी मन जगीश.. (१०३)

चैबीसे जिन ना, सर्व साधवी सार ।
अड़तालीस लाख ने, आठ से सत्तर हजार.. (१०४)

चेड़ा नी पुत्री, राखी धर्म नी प्रीत ।
राजीमती विजया, मृगावती सुविनीत.. (१०५)

पद्मावती मयणरेहा, द्रौपदी दमयंती सीत ।
इत्यादिक सतियां, गई जमारो जीत.. (१०६)

चैबीसे जिन नां, साधु-साधवी सार ।
गया मोक्ष देवलोके, हृदय राखो धार.. (१०७)

इण अढ़ी द्वीप मां, घरड़ा तपसी बाल ।
शुद्ध पंच महाव्रत धारी, नमो-नमो तिहुं काल.. (१०८)

इण यतियों सतियों ना, लीजे नित प्रति नाम ।
शुद्ध मन थी ध्यावो, एह तिरण नो ठाम.. (१०९)

इण यतियों सतियों सूं, राखो उज्ज्वल भाव ।
इम कहे ऋषि ‘जयमल’ एह तिरण नो दाव.. (११०)

संवत् अठारा ने, वर्ष साते सिरदार ।
गढ़ जालोर मांही, एह कह्यो अधिकार.. (१११)