(રચના: પૂજ્ય શ્રી માનવિજયજી મહારાજ)

હાંરે નિરખી નિરખી તુજ બિંબને રે,
હરખિત હુયેં મુજ મન્ન;
સુપાર્શ્વ સોહામણા રે… (૨ વાર)

નિર્વિકારતા નયનામાં ને,
મુખડું સદા સુપ્રસન્ન;
સુપાર્શ્વ સોહામણા રે… (૨ વાર)

ભાવ અવસ્થા સાંભરે, પ્રાતિહારજની શોભા;
કોડિ ગમે દેવા સેવા રે, કરતાં મૂકી લોભ
હાંરે નિરખી…

લોકા-લોકના સવિ ભાવા, પ્રતિભાસે પરતક્ષ રે;
તોહે ન રાચે નવિ રુસેં રે, નવિ અવિરતિનો પક્ષ રે
હાંરે નિરખી…

હાસ્ય ન રતિ અરતિ નહીં, નહીં ભય શોક દુગંછ રે;
નહી કંદર્પ કદર્થના રે, નહીં ભય અંતરાયનો સંચ
હાંરે નિરખી…

મોહ મિથ્યાત્વ નિદ્રા ગઈ, નાઠાં દોષ અઢાર રે;
ચોત્રીશ અતિશય રાજતો રે, મૂલાતિશય ચાર રે
હાંરે નિરખી…

પાંત્રીશ વાણી ગુણે કરી, દેતો ભવિ ઉપદેશ રે;
ઈમ તુજ બિંબે તાહરો રે, ભેદનો નહિ લવલેશ
હાંરે નિરખી…

રુપથી પ્રભુ ગુણ સાંભરે રે, ધ્યાન રૂપસ્થ વિચાર રે;
માનવિજય વાચક વદે રે, જિન પ્રતિમા જયકાર
હાંરે નિરખી…

(रचना: पूज्य श्री मानविजयजी महाराज)

हांरे निरखी निरखी तुज बिंबने रे,
हरखित हुयें मुज मन्न;
सुपार्श्व सोहामणा रे… (२ वार)

निर्विकारता नयनामां ने,
मुखडुं सदा सुप्रसन्न;
सुपार्श्व सोहामणा रे… (२ वार)

भाव अवस्था सांभरे, प्रातिहारजनी शोभा;
कोडि गमे देवा सेवा रे, करतां मूकी लोभ
हांरे निरखी…

लोका-लोकना सवि भावा, प्रतिभासे परतक्ष रे;
तोहे न राचे नवि रुसें रे, नवि अविरतिनो पक्ष रे
हांरे निरखी…

हास्य न रति अरति नहीं, नहीं भय शोक दुगंछ रे;
नही कंदर्प कदर्थना रे, नहीं भय अंतरायनो संच
हांरे निरखी…

मोह मिथ्यात्व निद्रा गई, नाठां दोष अढार रे;
चोत्रीश अतिशय राजतो रे, मूलातिशय चार रे
हांरे निरखी…

पांत्रीश वाणी गुणे करी, देतो भवि उपदेश रे;
ईम तुज बिंबे ताहरो रे, भेदनो नहि लवलेश
हांरे निरखी…

रुपथी प्रभु गुण सांभरे रे, ध्यान रूपस्थ विचार रे;
मानविजय वाचक वदे रे, जिन प्रतिमा जयकार
हांरे निरखी…