(રચના – પૂજ્ય શ્રી પદ્મવિજયજી)

તારા મુખડા ઊપર જાઊં વારી રે
વીર મારા મન માન્યા… (૨)
તારા દર્શન ની બલિહારી રે
વીર મુટ્ઠી બાકુલા માટે આવ્યા
મને હેત ધરી બોલાવ્યા
તારા મુખડા ઊપર જાઊં વારી રે
વીર મારા મન માન્યા…

પાયે કીધી ઝાંઝરની ઝેણ વીર
માથે કીધી મુગટની વેણ રે વીર
પ્રભુ શાસનનો એક રૂડો રે વીર
યે તો પેર્યો તારા નામનો ચૂડો રે
આ ચૂડો સદાકાલ છાજે રે વીર
મારા માથે વીર ઘણી ગાજે રે
મને આપી જ્ઞાનની હેલી રે
પહેલા થયા ચંદનબાલા ચેલી રે
વીર મારા મન માન્યા….

ઐને ઓઘો મુહપત્તિ આપ્યા રે વીર
તીહાં મહાવીર વિચરતા આવ્યા રે વીર
મને આપી જ્ઞાન ની હેલી રે વીર
બીજા થયા મૃગાવતી ચેલી રે વીર
તીહાં દેશના અમૃત ધારા રે વીર
ભવી જીવનો કીધો ઉપકાર રે
ચંદ્ર – સૂર્ય મૂલ વિમાને આવ્યા રે વીર
ચંદનબાલા ઉપાશ્રયે આવ્યા રે
વીર મારા મન માન્યા….

ચંદ્ર – સૂર્ય સ્વસ્થાને જાય રે વીર
મૃગાવતી ઉપાશ્રય આવ્યા રે વીર
ગુરૂણીજી બાર ઉઘાડો રે વીર
ગુરૂણીયે કીધો તાડો રે
ગુરૂણી ને ખમાવવા લાગ્યા રે વીર
કેવલ પામ્યા ને કર્મ ભાગ્યા રે વીર
ઐણે આવતા સર્પને દીઠો રે વીર
ગુરૂણીજી નો હાથ ઊંચો લીધો રે
વીર મારા મન માન્યા….

ગુરૂણી જી ઝબકીને જાગ્યા રે વીર
સાધ્વી ને પૂછવા લાગ્યા રે વીર
તને ઐ શું કેવલ થાયી રે વીર
ગુરૂણી જી તમારા પસાય રે
ચંદનબાલા ચેલીને ખમાવ્યા રે
તિહાં ખામતા કેવલ પાયા રે
ગુરૂણી ને ચેલી મોક્ષ પાયા રે
તેમ પદ્મવિજય ગુણ ગાયા રે
વીર મારા મન માન્યા….

(रचना – पूज्य श्री पद्मविजयजी)

तारा मुखडा ऊपर जाऊं वारी रे
वीर मारा मन मान्या… (२)
तारा दर्शन नी बलिहारी रे
वीर मुट्ठी बाकुला माटे आव्या
मने हेत धरी बोलाव्या
तारा मुखडा ऊपर जाऊं वारी रे
वीर मारा मन मान्या…

पाये कीधी झांझरनी झेण वीर
माथे कीधी मुगटनी वेण रे वीर
प्रभु शासननो एक रूडो रे वीर
ये तो पेर्यो तारा नामनो चूडो रे
आ चूडो सदाकाल छाजे रे वीर
मारा माथे वीर घणी गाजे रे
मने आपी ज्ञाननी हेली रे
पहेला थया चंदनबाला चेली रे
वीर मारा मन मान्या….

ऐने ओघो मुहपत्ति आप्या रे वीर
तीहां महावीर विचरता आव्या रे वीर
मने आपी ज्ञान नी हेली रे वीर
बीजा थया मृगावती चेली रे वीर
तीहां देशना अमृत धारा रे वीर
भवी जीवनो कीधो उपकार रे
चंद्र – सूर्य मूल विमाने आव्या रे वीर
चंदनबाला उपाश्रये आव्या रे
वीर मारा मन मान्या….

चंद्र – सूर्य स्वस्थाने जाय रे वीर
मृगावती उपाश्रय आव्या रे वीर
गुरूणीजी बार उघाडो रे वीर
गुरूणीये कीधो ताडो रे
गुरूणी ने खमाववा लाग्या रे वीर
केवल पाम्या ने कर्म भाग्या रे वीर
ऐणे आवता सर्पने दीठो रे वीर
गुरूणीजी नो हाथ ऊंचो लीधो रे
वीर मारा मन मान्या….

गुरूणी जी झबकीने जाग्या रे वीर
साध्वी ने पूछवा लाग्या रे वीर
तने ऐ शुं केवल थायी रे वीर
गुरूणी जी तमारा पसाय रे
चंदनबाला चेलीने खमाव्या रे
तिहां खामता केवल पाया रे
गुरूणी ने चेली मोक्ष पाया रे
तेम पद्मविजय गुण गाया रे
वीर मारा मन मान्या….