પ્રભુ તું ગાડું મારુ ક્યા લઈ જાય
કાંઈ ન જાણું (૨ વાર)

સુખ અને દુઃખના પૈડા ઉપર ગાડુ મારુ હાલ્યું જાય
કદી ઊગે આશાનો સૂરજ કદી અંધારુ થાય
મારી મુજને ખબર નથી ને ક્યાં મારું ઠેકાણું
કાંઈ ન જાણું…

ક્યાંથી આવ્યો ક્યાં જવાનો ક્યાં મારુ ઠેકાણું
અગમ નિગમના ભેદ અગોચર મનમાં મુંઝાવાનું
હરતું ફરતું શરીર મારૂં પિંજરે એક પુરાણું
કાંઈ ન જાણું…

प्रभु तुं गाडुं मारु क्या लई जाय
कांई न जाणुं (२ बार)

सुख अने दुःखना पैडा उपर गाडु मारु हाल्युं जाय
कदी ऊगे आशानो सूरज कदी अंधारु थाय
मारी मुजने खबर नथी ने क्यां मारुं ठेकाणुं
कांई न जाणुं…

क्यांथी आव्यो क्यां जवानो क्यां मारु ठेकाणुं
अगम निगमना भेद अगोचर मनमां मुंझावानुं
हरतुं फरतुं शरीर मारूं पिंजरे एक पुराणुं
कांई न जाणुं…