વીર ઝૂલે ત્રિશલા.. ઝુલાવે.. ઝુલાવે..
ધીરે ધીરે મીઠાં મીઠાં ગીત સુણાવે
ઘડી રમે ઘડી હસે કરે મનમાની
શિશુ બનીને ખેલે જગતના સ્વામી
પ્યાર ભરી માતા પોઢાડે.. પોઢાડે..
ધીરે ધીરે મીઠાં…
સોનાના ફુમતાં, હીરાના ઝૂમખાં
પારણીયે બાંધ્યા, મોતીના ઝૂમખાં
ઝળાહળ તેજ કરે નીલમ પરવાળા
રૂપા કેરી ઘંટડી ના થાય રણકારા
હિર તણી દોરી બંધાવે.. બંધાવે..
ધીરે ધીરે મીઠાં…
માતા હરખાતી, મનમાં મલકાતી
મુખડું દેખીને માતા છલકાતી
ચૂમી ભરી વ્હાલ કરે બને ઘેલી ઘેલી
હૈયું વરસાવે હેત ની હેલી
સ્નેહ ભર્યા નયને નિહાળે.. નિહાળે..
ધીરે ધીરે મીઠાં…
वीर झूले त्रिशला.. झुलावे.. झुलावे..
धीरे धीरे मीठां मीठां गीत सुणावे
घडी रमे घडी हसे करे मनमानी
शिशु बनीने खेले जगतना स्वामी
प्यार भरी माता पोढाडे.. पोढाडे..
धीरे धीरे मीठां…
सोनाना फुमतां, हीराना झूमखां
पारणीये बांध्या, मोतीना झूमखां
झळाहळ तेज करे नीलम परवाळा
रूपा केरी घंटडी ना थाय रणकारा
हिर तणी दोरी बंधावे.. बंधावे..
धीरे धीरे मीठां…
माता हरखाती, मनमां मलकाती
मुखडुं देखीने माता छलकाती
चूमी भरी व्हाल करे बने घेली घेली
हैयुं वरसावे हेत नी हेली
स्नेह भर्या नयने निहाळे.. निहाळे..
धीरे धीरे मीठां…


